Jak prowadzić korepetycje, na których uczeń pracuje sam
Plan jednej godziny, pytania na trudne momenty i sposób pracy z błędem. Tak, żeby uczeń po lekcji umiał zacząć nowe zadanie sam.
Plan lekcji na 60 minut
Przykładowa lekcja matematyki: uczeń zna proste równania, ale myli się przy nawiasach. Na koniec rozwiązuje nowe równanie i sprawdza wynik bez podpowiedzi.
Powrót bez notatek
Daj 2x + 3 = 11. Nie zaczynaj od „co robiliśmy ostatnio?”. Obserwuj, czy uczeń potrafi wybrać pierwszą operację i wykonać ją po obu stronach.
„Rozwiąż i sprawdź przez podstawienie. Skąd wiesz, że wynik pasuje?”
Jeśli utknie przy odjęciu 3, wróć do prostego równania. Nawias jeszcze poczeka.
Jedno zadanie diagnostyczne
Daj 2(x + 3) = 14 i poproś o głośne uzasadnienie pierwszego kroku. Zapis 2x + 3 = 14 wskazuje miejsce do pracy; sam zły wynik tego nie mówi.
„Co oznacza dwójka przed nawiasem? Pokaż, co ona mnoży.”
Jeżeli uczeń rozwiąże zadanie sam, przejdź do trudniejszego wariantu. Nie tłumacz czegoś, co już potrafi.
Krótki przykład, coraz mniej pomocy
Pokaż 3(x + 2) = 21. Zapisz 3x + 6 = 21 i nazwij powód tego kroku. W 4(x + 1) = 28 zostaw rozwinięcie nawiasu uczniowi. Potem daj 5(x + 1) = 30 od początku.
„Jaki będzie pierwszy zapis po usunięciu nawiasu? Zanim policzysz, powiedz dlaczego.”
Przestań tłumaczyć, gdy uczeń potrafi wybrać kolejny krok. Jeśli wraca błąd, porównaj dwa zapisy i daj następną krótką próbę.
Sprawdzenie na nowym przykładzie
Schowaj poprzednie rozwiązania. Daj 2(x − 3) = 10. Uczeń rozwiązuje i podstawia wynik. Następnie pokaż błędne 2x − 3 = 10 i poproś o wskazanie różnicy.
„Która liczba powinna się tu zmienić i dlaczego? Czy twoje x działa w równaniu z nawiasem?”
Nie oceniaj wyłącznie odpowiedzi. Zapisz, co wykonał sam, a przy czym nadal potrzebował pytania.
Zamknięcie lekcji
Wróć do celu. Uczeń zapisuje jedną rzecz, którą umie, i jedną, do której wrócicie. Daj dwa krótkie zadania na później; jedno podobne i jedno ze zmianą znaku.
„Po czym następnym razem poznasz, że dobrze usunąłeś nawias?”
Zacznij kolejną lekcję od jednego z tych zadań, bez zaglądania do rozwiązania.
To propozycja przebiegu jednej lekcji, a nie naukowo wyznaczony podział czasu. Przy pierwszym spotkaniu zostaw więcej miejsca na diagnozę.
Wersja do wydrukuUstal, co uczeń zrobi na koniec
„Przerobimy równania” nie pomaga wybrać zadania ani ocenić lekcji. Nazwij czynność, którą uczeń ma wykonać bez twojego prowadzenia. Jeden cel wystarczy, jeśli rzeczywiście go sprawdzisz.
- Zamiast
- Dziś powtórzymy równania z nawiasami.
- Spróbuj
- Na koniec rozwiążesz nowe równanie z nawiasem i sprawdzisz wynik przez podstawienie.
Zacznij od próby z pamięci
Pytanie „pamiętasz?” daje zwykle „tak”, „trochę” albo „nie”. Krótkie zadanie pokaże więcej. Schowaj notatki i poproś o jeden krok, przykład lub wyjaśnienie. Daj czas na namysł; nie kończ zdania za ucznia po dwóch sekundach.
Poproś: „Powiedz trzy zdania o wczoraj, bez listy czasowników”.
Uczeń: „Yesterday I go to school”.
Zapytaj: „Mówisz o wczoraj. Jakiej formy go potrzebujesz?”. Potem poproś o nowe zdanie z innym czasownikiem.
Oddaj uczniowi kolejny krok
Pokaż jeden krok i wyjaśnij, dlaczego go wykonujesz. Kolejny zapis zostaw uczniowi. Jeśli utknie, daj częściowo rozwiązane zadanie i stopniowo usuwaj podpowiedzi.
Powiedz uczniowi
„Rozwinąłem nawias w pierwszym przykładzie. W drugim ty zapisujesz ten wiersz. Resztę sprawdzimy później.”
Co powiedzieć, gdy uczeń utknie
To samo „nie wiem” może oznaczać niezrozumiałe polecenie, brak pierwszego kroku albo obawę przed błędem. Zacznij od pytania, które pozwoli to rozróżnić.
„Nie wiem” przy pierwszym kroku
Korepetytor: Przeczytaj polecenie. Co mamy znaleźć, a co już jest podane? Zapisz to, nawet jeśli jeszcze nie znasz rozwiązania.
Uczeń zgaduje
Korepetytor: Zostawmy na chwilę wynik. Pokaż krok, który do niego prowadzi. Jak sprawdzimy twoją propozycję?
Czeka na „dobrze?”
„Dokończ te dwa kroki. Sprawdzimy je razem, kiedy skończysz”. Ustal moment sprawdzenia, zamiast oceniać każdą linijkę.
Rozumie przykład, ale nie umie zacząć
„Potrafisz wyjaśnić mój przykład. Teraz wybierz tylko pierwszy krok w nowym. Obliczenia zostaw na później.”
Popraw jedno miejsce, potem sprawdź ponownie
Jeśli większość rozwiązania jest dobra, zostaw ją. Wskaż pierwszy niepoprawny zapis, zamiast skreślać całą pracę. Uczeń powinien wiedzieć, co zachować i co zmienić.
2(x + 3) = 14
2x + 3 = 14
2x + 6 = 14
Pytanie: „Dwójka mnoży x. Co robi z trójką w tym samym nawiasie?”
Poproś o poprawiony wiersz i dokończenie zadania. Dopiero potem daj podobne równanie z innymi liczbami. Jeśli błąd wraca, uczeń nie potrzebuje kolejnego „uważaj”, tylko porównania poprawnego i błędnego zapisu oraz samodzielnej próby.
Sprawdź zrozumienie i zostaw następny krok
„Rozumiesz?” łatwo zamienia się w zgodę na dalsze tłumaczenie. Poproś o coś, co uczeń zrobi: nowe zadanie, wyjaśnienie własnymi słowami albo znalezienie błędu. Dobierz jedną krótką próbę do celu lekcji.
„Dlaczego mnożysz oba składniki nawiasu?”
„Ułóż przykład, w którym wynik x będzie równy 3”.
„Bez liczenia: czy usunięcie nawiasu zmieni rozwiązanie równania? Uzasadnij”.
Umiem: rozwiązać równanie z nawiasem z plusem i podstawić wynik.
Wracam do: mnożenia składnika ze znakiem minus.
Następny krok: dwa krótkie równania bez notatek; jedno sprawdzimy na początku kolejnej lekcji.
Przed lekcją
Przygotuj kilka decyzji, nie scenariusz każdego zdania. Zostaw miejsce na zmianę planu po pierwszym zadaniu.
Weź plan na swoją lekcję
Skopiuj przebieg i uzupełnij temat oraz zadania. Wersja do druku zawiera plan, miejsce na notatki i checklistę; z okna drukowania zapiszesz ją również jako PDF.
Na tablicy czeka gotowy układ lekcji. Dodaj własne zadania i udostępnij link uczniowi.
Bez konta. Tablica jest tymczasowa i wygasa po 7 dniach. Zachowaj potrzebne materiały przed jej wygaśnięciem.
Na czym opieramy wskazówki
Źródła poniżej dotyczą doboru pracy, ćwiczenia z pamięci i informacji zwrotnej. Zadania, dialogi i rozkład minut opracowaliśmy na potrzeby tego poradnika.
- EEF — One to one tuition
Dobieranie pracy do rozpoznanej trudności i sprawdzanie postępów w nauczaniu 1:1.
- IES — Organizing Instruction and Study to Improve Student Learning
Powroty do materiału, przeplatanie rozwiązanych przykładów z zadaniami i pytania o uzasadnienie.
- EEF — Teacher Feedback to Improve Pupil Learning
Informacja zwrotna, po której uczeń ma wykonać konkretną poprawkę.